Rozpoznanie to słowo o szerokim znaczeniu

To godziny spędzone w górach, to posterunki obserwacyjne, to praca na punktach kontrolnych, to ciężar wielokilogramowego plecaka z amunicją, to nieprzespane noce… Ale nie tylko! Rozpoznanie obrazowe, osobowe, wywiadowcze – także stanowią o sukcesie wszelkich działań Grupy Rozpoznawczej.

Reklamy

Grupa rozpoznawcza wykonuje szeroki wachlarz zadań. Wszystkie one mają na celu rozpoznanie przeciwnika, jego taktyki i możliwych działań. Podstawowym zadaniem grupy jest ocena sytuacji bieżącej i stała analiza zagrożenia w rejonie misji.

7 zespołów i działania psychologiczne…

W skład Grupy Rozpoznawczej (GR) wchodzi siedem zespołów rozpoznawczych, z których każdy odpowiada za inny obszar rozpoznania: obrazowego, osobowego, wywiadowczego, itd. Na czele Grupy Rozpoznawczej stoi Dowódca, bezpośrednio podległy Dowódcy Polskich Sił Zadaniowych. Elementy GR pozyskują informacje z różnych źródeł. Następnie je przetwarzają i przekazują do odpowiednich osób i komórek Polskich Sił Zadaniowych. W wyniku otrzymanych informacji, możliwe jest ich praktyczne wykorzystanie w działaniach. Co istotne, Grupa Rozpoznawcza zajmuje się również szeroko pojętą analizą i oceną sytuacji psychologicznej w rejonie misji. Planuje ona i prowadzi także działania psychologiczne. Warto podkreślić, że niezwykle ważnym zadaniem jest przeprowadzanie rozpoznania osobowego. Tego typu czynności mają na celu zapewnienie odpowiedniej ochrony polskich wojsk w czasie misji. Dzięki szeroko zakrojonym czynnościom rozpoznawczym jest możliwe wskazywanie tzw. „ognisk zapalnych”, czyli tego, co stanowi realne zagrożenie dla żołnierzy działających w terenie.

Zawsze na czas…

Do zadań poszczególnych elementów grupy należy odpowiadanie na zapytania o konkretne informacje. Ta procedura nosi nazwę RFI (Request for Information). Informacje, które zdobywają i gromadzą poszczególne zespoły Grupy Rozpoznawczej są rozległe. Obejmują one wnioski z oceny terenu, pogody i szereg innych, które wbrew pozorom są bardzo istotne i składają się na skuteczność działań bojowych.
Dowódca Grupy musi znać i aktualizować bazę danych o przeciwniku. Analiza jego zachowania i zamiarów działania jest ciągła i systematyczna. Co więcej, należy
w sposób stały wartościować stopień zagrożenia. Dowódca musi być „zawsze na czas, lub przed czasem”. W działaniach rozpoznawczych terminowość meldowania i informowania to priorytet. Ma on bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo wszystkich żołnierzy, zarówno operujących w terenie, jak i służących w bazach.

Szeroki wachlarz zadań

Dowódca Grupy – kpt. Jakub Grabowski, pytany o posumowanie półrocznych starań mówi: „Wszyscy żołnierze wchodzący w skład podległych zespołów, wykonali
w czasie trwania VII zmiany masę zadań. Większość z nich wiązała się z dużym nakładem pracy, osobistego wysiłku i zaangażowania. Bardzo dużo operowaliśmy
w terenie. Kilkakrotnie, przez dłuższy czas służyliśmy w Aijristanie – gdzie sytuacja była niestabilna. Wykonywaliśmy setki pieszych patroli w góry, gdzie wystawialiśmy posterunki obserwacyjne. Tym samym „zamykaliśmy kierunki” ostrzału baz. We współpracy z amerykańskimi siłami specjalnymi przeprowadzaliśmy akcje typu ”BHO” – przejęcia rejonów odpowiedzialności.”
Żołnierze Grupy Rozpoznawczej wspierali także operacje typu „Cordon & search” („Otocz i Przeszukaj”) i wystawiali check–pointy (punkty kontrolne) na trasach komunikacyjnych. Dowódca kpt. Grabowski podsumowując, mówi: „Wysiłek wszystkich żołnierzy z 2 Pułku Rozpoznawczego, z Pruszcza Gdańskiego oraz Lidzbarku Warmińskiego się opłacił. Zadań było wiele, ale z satysfakcją stwierdzam: daliśmy radę.”

***

Tekst: por. Renata Radzikowska
Zdjęcia: archiwum GR
Źródło: www.isaf.wp.mil.pl