Literacko o wiośnie

Prezentujemy Państwu prace uczniów Zespołu Szkół nr 1 w Hrubieszowie oraz Powiatowego Zespołu Placówek Szkolno – Wychowawczych w Hrubieszowie, które wpłynęły na konkurs literacki „Wiosna w moich oczach”.

Reklamy

O wynikach w tej kategorii zadecydowały głosy trzech jurorów: Agnieszki Zyśk – nauczyciela – bibliotekarza pracującego w Bibliotece Pedagogicznej, Ewy Kozaczuk i Daniela Buchowieckiego – nauczycieli języka polskiego z ZS nr 1 w Hrubieszowie. Oto efekt ich pracy:

I miejsce – Artur Charatynowicz – Czekałem na Ciebie – klasa IIIt4d

II miejsce – Anna Anioł  – Nowa moda – klasa IVt4c

III miejsce – ex aequo – Jagoda Szpinda – Czekam – klasa II Lb oraz Kacper Oleszczuk – Impresja – klasa IIt4b.

 

Wyróżnienia zdobyli:

Marcin BaranDobra siostra i Michał Janiec Myśli nieuczesane.

 

 

Wiosna Marcin Kwaśniewski, klasa II L a

Gdy wiosna nadchodzi,

Nowe życie się rodzi.

Szare dni mijają,

Nowe, do życia zachęcają.

Widać już pierwsze kwiaty,

I do szafy grube szaty.

To już wiosna, jest już blisko,

Wszystkie zwierzęta opuszczają siedlisko.

Na drzewie  zielony liść,

Na wycieczkę czas już iść.

Biegnijmy wszyscy ile tchu,

Szukać wiosny tam i tu.

Na niebie ptaki ćwierkają,

Wiosnę radośnie witają.

Słońce teraz częściej świeci,

Na dwór wzywa wszystkie dzieci.

Na ulicach wielki gwar,

Taki  jest wiosenny szał.

Na niebie jaśnieje słońce,

I dni mijają radośniej.

Wiosna zmieni świat na nowo,

Będzie barwnie i wesoło.

Bociany do gniazd przyleciały,

Wiosnę grzecznie przywitały.

Radość i spokój panuje wkoło,

Cieszą się ludzie, jest im wesoło.

 


Jest cudnie – Krystian Pelc, III t4d

 

Do życia świat się budzi

I uśmiecha się do ludzi.

Nie brakuje wcale słońca,

możemy cieszyć się bez końca.

 

Wiosna idąc przez świat

Odejmuje każdemu lat.

W rozpiętych płaszczach śpieszą przechodnie

Jacyś świeżsi wesoło patrzą i pogodnie.

 

Wszystko nas w niej zachwyca,

Cała przyroda cudnie rozkwita.

Uśmiech nie znika z żadnej twarzy,

Każdy zaczyna więcej marzyć.

 

 

Pragnienie Dawid Sumiński, klasa III t4d

To wiosenne przebudzenie, jak dziecięcia narodzenie, tak znajome lecz wciąż inne, chociaż znane być już winne.

Wciąż odkrywa nowe twarze, jak kobieta moich marzeń, tak pobudza me pragnienia, bym doczekać chciał spełnienia.

Odkrywając się powoli… czekam jak w niewoli, by zobaczyć jej oblicze piękne, gładkie, jasnolice i znów poczuć, że naprawdę, życie wciąż jest wiele warte.

 


Czekałem na Ciebie – Artur Charatynowicz, klasa III t4d

 

Czuję Twoje ciepło na twarzy,

Twój zapach oraz miłość,

Z oddali widzę zarys Twej postaci,

Jestem w stanie dostrzec Twój śmiech,

Słyszę Twoje pierwsze odgłosy na drzewach,

Choć jeszcze braknie na nich liści,

Już jestem przekonany, że to na pewno Ty!

Cieszę się, że wreszcie jesteś,

Wiosno…

 


Nadzieja Maciej Puzio, klasa II La

 

Gdy stopniał już śnieg i od rana słychać śpiew ptaków

gdy na polach i łąkach widać kłosy dzikich maków.

gdy po zimowym śnie wszystko budzi się do życia

gdy na nowo nachodzi nas chęć czegoś na nowo odkrycia

gdy już na dworze będzie zielono i pięknie

gdy pasjonat przyrody z podziwu westchnie

gdy wszystko powróci na swoją drogę

gdy tak naprawdę wiem, że już wszystko mogę

gdy widzę jak w oddali nowe igły rodzi sosna

wtedy wiem, że przyszła wiosna

                                             


Myśli uczesane – Michał Janiec, klasa IVt4c

 

Pięknie, miło, wesoło

klekot boćków

wokoło kumkanie żab im wtóruje

bo wiosna już króluje

 

Wiosna już tuż tuż ….

to słychać widać i czuć

 

Wiosną świat budzi się do życia

nowe myśli i nowe przeżycia

wszystko pachnie przygodą

tylko martwię się szkołą

 

Wiosna już idzie

robi się zielono

i serduszko się raduje

miłość czuje?

 


Życia pełnaMichał Gałan, klasa III t4d

 

Wiosna idzie, kwiatki kwitną

Wszystkie smutki moje nikną!

Szczere szczęście mnie przepełnia

Gdyż to wiosna – życia pełna!

Wielkie zmiany dziś na ziemi

Trawa pełna jest zieleni!

Woń zapachu się unosi

Słońce wiatr do tańca prosi

Kwiaty rosną, słońce świeci

Gdzieś w oddali bocian leci!

Wiośnie dzisiaj podziękujmy

i niczego nie żałujmy!

 


Ewa Syposz, klasa II Lb

 

Idzie wiosna, ciepło już.

Nie czaj się i mini włóż.

                            


Dorota Hordyj, klasa II Lb

 

Ciepło wszędzie

Ładnie wszędzie.

Co to będzie?…

Wiosna będzie.

                             


Paulina Stawrowska, klasa II Lb

 

Wiosno, prędko do mnie pędź,

bo na plener mam już chęć!

 


Bartłomiej Dynkiewicz, klasa II t4e

                            

Wiosna nadeszła, bo już bociany   

 z trzepotem skrzydeł przyleciały z Ghany.

                         


Julita Ważna, klasa II Lb

 

Jest bardzo ciepło, a my na fazie…

idziemy zrywać wiosenne bazie.

                      


Magda Sterniczuk, klasa II Lb

 

Bo miłość jest jak wiosna…

nawet, gdy spadnie śnieg

I tak jest gorąca.

                      


Krzysztof Mociak, klasa II t4e

 

Zimo spadaj, wiosno zapadaj!

                         


Izabela Wawrzosek, klasa II Lb

 

Słońce rozpala, bo wiosna zniewala!

 


Kierowca – Dominik Olejczuk, klasa II t4e

 

Auto lśni, opony zmienione

Warunki do jazdy są zapewnione.

Więc nie trać teraz już ani chwili

rajd  wiosną życie może umilić.

                            


Przygoda – Adrian Wawrusiewicz, klasa II t4b

 

Bo jak wiosna, to ognisko

poczuj więc zabawy smak.

Czas biwaków jest już blisko.

Przemierzaj śmiało przygody szlak.

                                  


Nareszcie – Magdalena Boniewska, klasa II Lb

 

Wiosna już blisko

Rozpal ognisko.

Załóż mini, siądź na koc

A poczujesz miłości moc!

                       

 

Czekam – Jagoda Szpinda, klasa II Lb     

 

Za oknem śnieg choć w kalendarzu marzec.

Czy wiosna przyjdzie?

To się okaże.

 

Żegnam zimę.

Czekam na słońce,

na pąki kwiatów i drzewa kwitnące.

 

Czekam na wiosnę

by świat oszalał.

I swoim pięknem mnie zniewalał.

                             

 

Impresja – Patryk Oleszczuk, klasa II t4b

 

Idzie Wiosna.

Wesoło i radośnie buja biodrami.

Wiatr łaskocze ją w szyję.

Widać ją w pąkach  i barwach ulicy.

W szkole coraz nudniej –  krzesła niewygodne.

Bo za oknem…

słońce zachęcająco do nas mruga.

                              


Przebudzenie Magdalena Watrak, klasa II t4b

 

Zdejmij ciepłe okrycie i załóż wiosenny kapelusz.

Pożegnaj biel zimy i podziwiaj świeżą zieleń.

Poczuj oddech wiosny i usłysz jej kroki.

Obudź się i otwórz na życie!

                              


Dobra siostra Marcin Baran, klasa III t4d

 

Ona była piękna i ciepła.

Ta druga była jej przeciwieństwem, zawsze oziębła.

Pierwsza, gdy się pojawiała, wszystko do życia budziła.

Druga zaś, wszystko w swój biały kożuch kryła.

Pierwsza nazywała się Wiosna.

A jej siostra miała na imię Zima.

Wiosna budziła wszystkie zwierzęta, które spały.

To na jej widok ptaki śpiewały.

Jej dotyk sprawiał, że korony drzew stawały się zielone.

Gdy Wiosna szła po ziemi, pod jej stopami wszystko wzrastało.

Kwiaty w stronę słońca płatki swe ukazywały.

To dzięki niej bociany do Polski wracały.

Wiosna wśród ludzi wyzwalała wielkie uczucia.

Szczęścia, miłości oraz dla innych współczucia.

Ludzie się cieszyli z Jej powrotu.

Bo mieli już dość Zimy rządów.

Która wszystko w swym mroźnym oddechu ukrywała.

Wiosna ludzi od zimna uratowała.

Towarzyszyły jej unoszące się w powietrzu zapachy kwiatów.

Dzień Jej powrotu przypadał na dzień wagarów.

To ona ukazywała uśmiech na ludzkich twarzach.

I wydłużała czas dnia na naszych zegarach.

 


Na pierwszy znak… Damian Turkiewicz, klasa III t4d

 

Wiosna, wiosna już tuż ,tuż

Ciepłą kurtkę zdejmij już

Śnieg popłynął do strumyka

Mrozik szybko od nas zmyka

Pączki ma już każdy krzak

To jest wiosny pierwszy znak

W okno słonko już zagląda

Za dziewczyną chłopak się ogląda

Wszędzie ćwierka jakiś ptak

To jest drugi wiosny znak

Gdy się wiosna znowu budzi

Czyni radość pośród ludzi

Wszyscy chcą znów spacerować

No i z lekcji wagarować

Znaków takich znajdziesz wiele

A w tym pomogą Ci przyjaciele…

 


RefleksjeMałgorzata Bezłada, klasa IVt4c

 

Wiosna, wiosna ciepło wszędzie, jest przyjemnie – niech tak będzie…

Gdy śnieg już stopnieje, wiosna wszystkich dziś rozgrzeje

Lodowisko zamienimy na morze, gdy jest ciepło każdy pływać może.

I przez góry i przez lasy idzie wiosna po frykasy

 

 

 

Nowa moda – Anna Anioł, klasa IVt4c

 

Idzie wiosna! Kracze wrona.

Idzie wiosna! Idzie do nas!

Kroczy dumna i wesoła

I cichutko sobie woła:

Ach ty śniegu, ty ponury

Zniknij w końcu z tamtej rury,

Ach ty mrozie, ty iskrzący

Pozwól drzewom rozwinąć pąki.

Leci bociek, dziób swój chowa,

Bo nadchodzi moda nowa:

Na świeże żabki, robaczki

i obślizgłe ślimaczki.

 

 

Wiosna – Sylwia Nizio, klasa IIT4d

 

Jeszcze w lesie śnieżek leży.

Jeszcze w polu śnieżek prószy.

Przebiśniegi i krokusy

– wychylają swoje nosy.

 

Słońce wschodzi coraz wyżej.

Dzień się dłuży, noc jest krótsza.

To początki panowania wiosny.

 

Krecik ryje kopce,

Niedźwiedź wyszedł już z barłogu.

I skowronek, polny ptaszek,

też zwiastuje chłopom wiosnę.

 

Złote słonko rano wstaje.

Słychać świergot ptasi.

Wieczorami żabi rechot

– unosi się nad nami.

 

No i bociek przywędrował,

z dalekiego nam południa.

Znalazł gniazdo na stodole.

I klekoce nam radośnie.

 

Kot przechadza się po płocie.

Kogut pieje, kurka gdacze.

A i Reksio przy swej budzie

wyleguje się do słońca.

 

Porzucajmy kurtki, czapki.

Porzucajmy szkolne troski.

No i pędźmy gdzieś do parku,

by powitać Panią Wiosnę.

 

Lepiej patrzeć gdzieś w niebiosa.

Pooglądać loty ptaków.

Obserwować to i owo.

I zakochać się na nowo.

 

Wiosno, wiosno, wiosenko – Ej to Ty?

Piękna Pani, panienko – Ej to Ty?

Tak – to ja jestem Pani Wiosna.

– Dumna, piękna i radosna!

 

 

Wiosenne tchnienie – Amanda Działakiewicz, klasa I KM (ZSZ) PZPSW                                                        (op. Grażyna Komendacka)

 

Wiosna, wiosna już tuż tuż

Płaszczyk wiosenny zakładamy już,

nie pada, nie prószy nam śnieżek już,

strumyka dno obudzimy już.

Gdy zagrają na dworze dzieci w klasy,

to jest też wiosenny znak,

że zima odchodzi w dal.

 

Mile zaczyna grzać słoneczko,

Ale wieczorem zimno jabłoneczkom.

Powoli zakwitają nam stokrotki

Bocian leci by rozdawać dzieci

Ze snu zimowego budzą się zwierzęta,

Zapytaj mnie, to powiem – nie pamiętam.

I proszę by dni nie były gorące,

bo znów słońce przypali mnie troszkę

a moje wiosenne serce roześmiane

barw nieuchwytne tchnienie.

To wiosna puka do zimy bram,

gdy otworzy bramę teraz,

Wiosna wejdzie już

 

 

Mowa serc –  Paweł Procentko, klasa II KO (ZSZ) PZPSW   

(op. Grażyna Komendacka)        

 

Płacząc mówisz,

 że masz w sobie smutek,

Żal, złość, gniew i łzy.

 

Ciesząc się mówisz,

 że masz w sobie uśmiech,

Radość, kolorowe sny.

 

Wspominając, mówisz,

że masz w sobie uśmiech,

– złość, radość

– gniew, kolorowe sny

-żal i łzy.

 

Patrząc i mówiąc

do Ciebie…

Masz głęboko w sobie

Złoto, jeśli spojrzysz

Trochę głębiej,

To dostrzeżesz je i we mnie.

 

 

Anioł – Paweł Procentko, klasa II KO (ZSZ) PZPSW

(op. Grażyna Komendacka)     

 

Stoisz na krawędzi strachu

I sam wiesz o tym,

że za Kilka chwil będziesz w piachu.

Ale nie wiesz, że Cię obroni

skaczesz i miękko lądujesz

myślisz i kalkulujesz dlaczego

bólu nie czujesz.

 

Anioł ratuje Tobie życie

i wierzysz w niego skrycie

żeby nikt nie wiedział,

i nikt nie powiedział,

że jesteś wariatem,

a nie człowiekiem.

 

Bo jesteś warty tego poświęcenia

żebyś nie poszedł do wiecznego

Więzienia

Żeby Ciebie ratować od wiecznego

zgubienia, aby wyjść z dołu to

Trzeba do tego dobrego humoru.

 

Podanie Tobie ręki to wieczne

Twoje wdzięki.

Bo Ty i anioł idziecie  w parze

Bóg Ciebie ratuje

a diabeł karze.

 

Rzuca Ciebie w dół

nie żałuje ziemi zasypuje

dopóki Anioł Twój

tego nie zmieni.

Dzięki Ci  Boże, że Diabeł

jest moim wrogiem.

 

 

 Info: ZS nr 1